• The essence of training is to allow error without consequence.

Johan van Houten

Na de middelbare school stond voor mij één ding voorop: ik moest buiten werken. Dat werd dus het leger, waar ik 40 jaar heb gewerkt. In 1976 startte ik als ‘spijkerbroek’ (een niet-dienstplichtige militair) onderaan de ladder. Door mijn leidinggevende capaciteiten en empathisch vermogen kwam ik steeds een treetje hoger.

 

Eerst als officier en commandant vóór de troepen, later als staflid Opleiding & Training. Daar hielp ik met het voorbereiden van missies naar onder andere Bosnië, Irak en Afghanistan. Door te oefenen in een veilige omgeving, elimineer je fouten die je daardoor ‘in het echt’ niet meer maakt. De besluitvorming hieromheen kun je vervolgens vastleggen in een draaiboek. Ook heel belangrijk! Je kunt wel stellen dat Defensie mij heeft gevormd. Enerzijds door wat ik op oefeningen en tijdens missies heb meegemaakt. Anderzijds door de heldere werkvormen die binnen het leger gelden. Doorzettingsvermogen, het nemen van weloverwogen beslissingen en je houden aan de planning zitten er bij mij echt ingebakken.

 

Het verbaast mij soms dat de planmatige manier van werken bij Defensie nog maar zo weinig door de overheid en het bedrijfsleven wordt opgepakt. Terwijl daar enorm veel winst door is te behalen! Kijk bijvoorbeeld naar crisisbeheersing en multidisciplinair samengestelde teams. De individuele rollen zijn wel duidelijk, maar er wordt in teamverband maar weinig geoefend. Hoe weet je dan in de praktijk waar de krachten en valkuilen binnen zo’n team zitten? Ik vind het mooi om in mijn trainingen een setting en een gebeurtenis te creëren die ze daadwerkelijk kunnen tegenkomen. Tegen welke problemen loop je in zo’n situatie aan, welke oplossingen zijn er te bedenken en wat is vervolgens het meest werkbaar? Door te oefenen, te evalueren en richtlijnen vast te leggen, word je als team beter. En ook ikzelf word met elke training nog weer wat wijzer. Ik mag dan gepensioneerd zijn, maar nog lang niet uitgeleerd!